Paralaksa tła

Jak stosować poprawnie pielęgnację kikuta pępowinowego?

Podziel się wiedzą!

Technika i rodzaj pielęgnacji kikuta pępowinowego ulegały modyfikacji przez wiele lat. Metody stosowane w naszym kraju nie były uregulowane żadnymi oficjalnymi zaleceniami.

Jeszcze kilka lat temu do jego pielęgnacji używano, zarówno podczas pobytu dziecka w szpitalu, jak i po wypisaniu do domu, 70% roztworu alkoholu etylowego lub spirytusowego roztworu pioktaniny (czyli fioletu gencjanowego). Gencjana działa bakteriobójczo, ale zmienia środowisko wokół pępka i pod intensywnym kolorem nie widać obrzęku ani zmian. 

Według przeprowadzonych badań alkohol nie wysusza kikuta pępowinowego, mimo że działa tak na skórę. Prowadzi to do wydłużenia czasu jego odpadnięcia i może się wiązać ze zwiększoną częstotliwością występowania komplikacji. Pojawiały się także przypadki podrażnienia, a nawet poparzenia alkoholem etylowym skóry noworodka. Nie zapominajmy, że naskórek takiego maleństwa jest cieńszy od naskórka osoby dorosłej, co może powodować przenikanie alkoholu do głębszych warstw skóry, a stąd do krwiobiegu i w rezultacie powodować efekt neurotoksyczny.  Dlatego też nie jest zalecane stosowanie tego rodzaju preparatów (antyseptyków) miejscowo w pielęgnacji pępka.

Nowe metody

Obecnie funkcjonujące w naszym kraju zalecenia dotyczące pielęgnacji kikuta pępowinowego u noworodków są tożsame z zaleceniami Światowej Organizacji Zdrowia i gorąco zachęcam do ich respektowania.  Głowna zmian polega na tym, że odstąpiono od rutynowego stosowania alkoholu etylowego na rzecz użycia dichlorowodorku octenidyny (oktenidyny).

Na rynku jest kilka produktów zawierających oktenidynę w swoim składzie, jednakże nie wszystkie są lekami, cześć z nich to kosmetyki które nie mają dopuszczenia do stosowania na rany (w tym wypadku kikut pępowiny to rana, która musi się zasklepić zamykając wrota dla bakterii do wnętrza organizmu noworodka).

Coraz częstszy niepokój budzi fakt, iż w aptekach spotykamy się z określeniem „generyk”, które z założenia powinno oznaczać produkt leczniczy spełniający te same funkcje co lek oryginalny. Ale czy rzeczywiście tak jest? Z punktu widzenia ustawy farmaceutycznej, która jest obligatoryjna dla pracowników aptek, generyk musi spełniać określone wymogi: 

„Odpowiednikiem referencyjnego produktu leczniczego jest produkt leczniczy posiadający taki sam skład jakościowy i ilościowy substancji czynnych, taką samą postać farmaceutyczną, jak referencyjny produkt leczniczy, i którego biorównoważność wobec referencyjnego produktu leczniczego została potwierdzona odpowiednimi badaniami biodostępności.” (Dz.U. 2001 nr 126 poz. 1381, Ustawa z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne).

Jak powinniśmy to rozumieć? Najważniejszy dla naszego bezpieczeństwa jest fakt iż generyk musi być także lekiem. Jeśli ktoś proponuje nam generyk, który nie jest lekiem, nie posiadając takiego samego składu i wskazań, a różni się jedynie niższą ceną – nie powinniśmy podejmować decyzji zakupowej. W takim przypadku możemy zapłacić za to własnym zdrowiem i bezpieczeństwem! Podejmując w aptece decyzję o zamianie oryginalnego leku na generyk domagajmy się od farmaceuty rzeczowych rekomendacji i dowodów na to że:

  • oferowany generyk nie jest kosmetykiem czy suplementem diety,
  • ma ten sam skład, co oryginalny lek,
  • ma te same wskazania i właściwości lecznicze.

Generyk a lek

Jest wiele innych, równie ważnych aspektów różniących generyki od oryginalnych leków (np. biodostępność), które mają zasadnicze znaczenie dla skuteczności działania leku, a w efekcie wpływ na nasze zdrowie. Zatem reasumując apeluję – do oszczędności na naszym zdrowiu podchodźmy ostrożnie i wybierajmy apteki, w których farmaceuta otoczy nas profesjonalną opieką, a nie będzie jedynie próbował oferować nam produkt pod kątem wykonania planu sprzedażowego. Np. badania kliniczne dla leku  Octenisept dopuszczają go do stosowania od 26 tygodnia życia dziecka ze względu  na brak toksyczności, brak zawartości alkoholu i wysoką skuteczność bójczą.

Pielęgnacja

Preparat odkażający należy stosować raz na dobę, zwracając uwagę na dokładne jego naniesienie na całą powierzchnię kikuta, ze szczególnym uwzględnieniem nasady. Czas działania to 1 min. Następnie należy kikut pępowinowy  osuszyć. Tak pielęgnowany pępek powinien odpaść po 15-21 dniach od momentu porodu. Podstawą prawidłowego gojenia jest właściwa pielęgnacja oraz przestrzeganie podstawowych zasad higieny. 

To ci się może przydać: 

  • jałowe waciki,
  • waciki/gaziki,
  • lek odkażający  (np. zawierający octenidynę),
  • miękki mały ręcznik,
  • tetrowa pieluszka.

Toaleta kikuta pępowinowego krok po kroku: 

1. Umyj ręce wodą z mydłem przed kontaktem i po kontakcie z pępkiem dziecka. 

2. Staraj się utrzymywać kikut pępowinowy dziecka w czystości i suchości. 

3. Do pielęgnacji kikuta pępowinowego używaj bawełnianego wacika nasączonego lekiem odkązającym  (np. zawierający octenidynę)

4. Nie używaj środków na bazie alkoholu ani chusteczek nawilżanych dla niemowląt. 

5. Do kąpieli wlewaj mniej wody, aby unikać zamoczenia pępowiny. Jeśli do tego dojdzie, osusz pępowinę. 

6. Jak najczęściej wystawiaj kikut na działanie powietrza, możesz przykrywać go luźnym ubraniem. 

7. Nie przykrywaj kikuta pieluchą. Chroń kikut pępowinowy przed podrażnieniem przez gaziki, zamki, napy itp. 

mgr farm. Marzena Korbecka-Paczkowska 

octenisept
Podziel się wiedzą!

Komentarze są wyłączone.