Paralaksa tła

Leczenie aft i nadżerek w jamie ustnej

Podziel się wiedzą!

Jamę ustną zasiedlają tysiące drobnoustrojów, które w niektórych przypadkach mogą powodować problemy. Infekcje najczęściej obejmują język, wewnętrzną stronę policzków, przyzębie, dziąsła, a nawet zęby. Mikrobiologiczną równowagę pomogą zachować antyseptyki, czyli płyny o działaniu przeciwdrobnoustrojowym. Jak wybrać odpowiedni preparat, by wyleczyć powstałe afty i nadżerki?

Na stan zdrowia jamy ustnej wpływa wiele czynników, w tym niewłaściwa dieta, nadwaga, cukrzyca palenie papierosów oraz nadmierne spożycie alkoholu. Równowagę mikrobiologiczną mogą również zachwiać niektóre leki. Zachowanie właściwych standardów higieny jamy ustnej jest kluczem nie tylko do zdrowia, ale również lepszego samopoczucia fizycznego oraz psychicznego. Wysokiej klasy antyseptyki stosowane w profilaktyce i leczeniu zakażeń jamy ustnej powinny wykazywać cechy predysponujące je do zastosowania w tym specyficznym biotopie:

• brak drażniącego działania na błony śluzowe,

• brak ryzyka przebarwień szkliwa,

• brak efektów niepożądanych w organizmie pacjenta w przypadku połknięcia niewielkiej ilości płynu antyseptycznego,

• szerokie spektrum przeciwdrobnoustrojowe (bakterie Gram+ i Gram-, grzyby, wirusy, pierwotniaki),

• Wysoka skuteczność w zwalczaniu biofilmu, czyli przylegających do błon śluzowych oraz zębów społeczności drobnoustrojów, pokrytych grubą, ochronną warstwą zewnątrzkomórkowych polimerów (czyli tzw. „kamienia nazębnego”).

Leczenie

Większość produktów, szczególnie dostępnych masowo w supermarketach, nie spełnia wszystkich wyżej wspomnianych cech. Właśnie dlatego warto zainteresować się preparatami dostępnymi w aptekach, by prawidłowo zadbać o swoją jamę ustną oraz zagwarantować sobie bezpieczeństwo stosowania. Zła równowaga mikrobiologiczna bardzo często prowadzi do powstania aft oraz nadżerek. Czasami wystarczy przypadkowe przegryzienie lub zbyt intensywne szorowanie zębów, by w jamie ustnej pojawiła się bolesna, wrzodziejąca rana. Zmiany są spowodowane przez grzyby i zwykle posiadają bakteryjne nadkażenie, a większą podatność na zachorowanie posiadają alergicy, osoby z niedoborem witamin i minerałów oraz zmagający się z problemami odpornościowymi. W jaki sposób wyleczyć afty i nadżerki oraz przywrócić równowagę mikrobiologiczną w jamie ustnej?

Liczne badania oraz testy laboratoryjne wykazały wysoką skuteczność oktenidyny w leczeniu tego typu problemów. Preparaty dostępne na rynku zawierają dichlorowodorek oktenidyny, który jest powszechnie stosowany do leczenia ran. Pierwsze dane wykazujące niezwykle szerokie spektrum aktywności przeciwdrobnoustrojowej oktenidyny, w tym również względem patogenów jamy ustnej, opublikowano w 1985 roku, a mikroorganizmami badanymi były: Staphylococcus aureus, Staphylococcus epidermidis, Proteus mirabilis, Streptococcus pyogenes, Klebsiella pneumoniae, Escherichia coli, Pseudomonas aeruginosa, Serratia marcescens oraz Candida albicans. W 1986 roku przedstawiono wyniki pierwszych badań klinicznych, w których wykazano, że oktenidyna, stosowana jako antyseptyk jamy ustnej, przyczynia się do znacznej redukcji płytki nazębnej, tworzonej między innymi przez Str. mutans, i zmian okołodziąsłowych będących efektem aktywności bakterii beztlenowych. Zwieńczeniem tego okresu są badania kliniczne z 1990 roku, przeprowadzone na 451 dorosłych pacjentach, którym podawano płyn zawierający oktenidynę lub inne antyseptyki w celu zachowania higieny ustnej. Wyniki tej pracy klinicznej wykazały statystycznie istotną wyższość oktenidyny w porównaniu ze standardowo stosowanymi do higieny jamy ustnej antyseptykami pod kątem wszystkich analizowanych parametrów, do których należały tzw. wskaźnik dziąsłowy (wartość określająca stopień uszkodzeń dziąseł), zatrzymanie krwawienia oraz redukcja płytki nazębnej. Te niezwykle korzystne wyniki są efektem niespecyficznego, czyli szerokiego mechanizmu działania oktenidyny. Dzięki dwóm dodatnim ładunkom, cząsteczka dichlorowodorku oktenidyny wykazuje powinowactwo z ujemnie naładowanymi kwasami tłuszczowymi, wchodzącymi w skład struktur zewnętrznych komórek bakterii, grzybów oraz niektórych wirusów. Efektem powinowactwa cząsteczki oktenidyny do ścian komórkowych drobnoustrojów jest przerwanie ich ciągłości, wyciek składników cytoplazmy do otoczenia i śmierć mikroorganizmów.  Co więcej, oktenidyna uszkadza i zaburza działanie systemów enzymatycznych (w tym mitochondrialnych) komórek drobnoustrojów, co prowadzi początkowo do zaburzenia ich funkcjonowania, a następnie do całkowitej ich inaktywacji. 

Stosowanie

Oktenidyna penetruje i usuwa biofilm bakteryjny, objawiający się tzw. „kamieniem nazębnym” oraz wykazuje szerokie spektrum aktywności biobójczej. Efekt działania utrzymuje się do 24 godzin przy pełnej tolerancji organizmu – związek nie podrażnia oraz nie alergizuje zarówno ran, jak i błon śluzowych. Współstymuluje procesy gojenia w aftach i nadżerkach oraz posiada niski wskaźnik cytotoksyczności. Zaczyna działać już po 30 sekundach od momentu aplikacji, a w przeciwieństwie do innych popularnych związków jest bezpieczny dla wszystkich grup pacjentów: noworodków, osób starszych, sportowców, kobiet w ciąży, pacjentów hospitalizowanych oraz onkologicznych, osób z zakażeniem MRSA i problemami jamy ustnej. W przypadku małych dzieci zalecane jest pędzlowanie zmienionych chorobowo miejsc. Z kolei u osób dorosłych z powodzeniem można wykonać przymoczek bezpośrednio na afcie / nadżerce lub zastosować płukanki. W przypadku tych ostatnich należy nabrać 20 ml produktu leczniczego z oktenidyną, płukać usta przez 20 sekund i czynność powtarzać raz dziennie aż do zagojenia rany. Przywrócenie prawidłowej równowagi mikrobiologicznej w jamie ustnej nie tylko zlikwiduje problem oraz zapobiegnie jego nawrotom, ale również zwiększy codzienny komfort psychiczny i fizyczny. ❖

Zrzut ekranu 2017-11-05 o 13.19.38
Podziel się wiedzą!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *