Paralaksa tła

PACJENCI POTRZEBUJĄ EDUKATORÓW DS. DIABETOLOGII!

Podziel się wiedzą!

W Polsce dostęp do specjalistów odpowiedzialnych za opiekę nad pacjentami z cukrzycą jest bardzo ograniczony. W aż 70% miejsc pracy pielęgniarek nie ma dostępu do edukatorów ds. diabetologii. Lepiej nie jest również z dostępem do innych specjalistów. Jak wynika z raportu Edukacja w cukrzycy. Brakujące ogniwo do osiągnięcia sukcesu, przygotowanego z inicjatywy Polskiej Federacji Edukacji w Diabetologii sytuacja jest bardzo poważna, dlatego PFED alarmuje – należy zatrudnić więcej pielęgniarek i  położnych na stanowisku edukatora ds. diabetologii.

Nowoczesne leczenie cukrzycy wykracza poza tradycyjne rozumienie leczenia chorób przewlekłych. Obejmuje wczesną profilaktykę, identyfikowanie i monitorowanie czynników ryzyka oraz, co ważne, edukację. Obowiązujący dawniej pasywny model choroby zmienia się w model aktywnego uczestnictwa pacjenta w terapii. Dzięki temu edukacja staje się czynnikiem terapeutycznym nie mniej ważnym niż farmakoterapia. Świadomy pacjent, który rozumie swoją rolę w procesie leczenia jest aktywnym uczestnikiem zmagań z chorobą. Cukrzycę od innych chorób przewlekłych odróżnia to, że pacjent może wpływać na jej przebieg poprzez własne działania wchodzące w zakres samoopieki i samokontroli – wyjaśnia Alicja Szewczyk.

Aby jednak pacjent mógł w pełni uczestniczyć w procesie terapii, potrzebuje stałej kompleksowej opieki ze strony zespołu specjalistów. W takim zespole powinni znaleźć się nie tylko lekarz prowadzący terapię, lecz także rehabilitant, dietetyk, psycholog, pielęgniarka, a zwłaszcza edukator ds. diabetologii. To właśnie edukator ds. diabetologii jest tą osobą, która odpowiada za pełną edukację pacjenta. Pacjent, szczególnie nowo zdiagnozowany, musi nauczyć się skutecznej samoopieki i samokontroli, czyli radzenia sobie z chorobą i jej akceptacji. Niestety obecnie nie jest to stanowisko wykorzystane  – podkreśla Alicja Szewczyk.

Dostęp do specjalistów, którzy pełnią rolę nauczycieli pacjentów z cukrzycą pozostaje wciąż na bardzo niskim poziomie. Z kolei pielęgniarki, które w około 50% przypadków rozpoczynają i kontynuują edukację diabetologiczną, przyznają, że nie należy to do ich podstawowych obowiązków. Edukacja diabetologiczna stanowi zajęcie dodatkowe, wykonywane w wolnych chwilach, między szeregiem innych obowiązków. Jednocześnie ponad połowa szkoleń dla pacjentów prowadzonych przez pielęgniarki jest ograniczona do zaledwie 15-minutowych spotkań. W takiej sytuacji trudno mówić o stworzeniu relacji z pacjentem, poznaniu jego obaw związanych z chorobą i systematycznej edukacji, która ma na celu uświadomienie diabetykowi, jak istotną rolę pełni on i jego codzienne nawyki w terapii cukrzycy.

Edukacja w diabetologii – co zrobić, aby zwiększyć do niej dostęp?  

 Środowisko medyczne potwierdza, iż edukacja w cukrzycy jest bardzo ważna, aż 99% pielęgniarek twierdzi, że edukacja diabetologiczna ma realny wpływ na wyniki zdrowotne i jakość życia pacjentów z cukrzycą. Z kolei prof. dr hab. n. med. Grzegorz Dzida podkreśla: To najwyższy czas, aby docenić rolę edukatorów ds. diabetologii, również poprzez dowartościowanie porady edukacyjnej, która jest czasochłonna i musi być powtarzana systematycznie. Wynikają z niej same korzyści przede wszystkim dla pacjenta, ale również dla systemu opieki zdrowotnej, gdyż odciążenie lekarzy specjalistów poprawia dostęp do diabetologa.

 Pojawia się jednak pytanie, co należy zrobić, aby zwiększyć dostęp do specjalistów, szczególnie do edukatorów ds. diabetologii, a tym samym doprowadzić do sytuacji, w której edukacja pacjentów będzie stanowiła priorytet. Na to pytanie udziela odpowiedzi Alicja Szewczyk: Polska Federacja Edukacji w Diabetologii rekomenduje, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Zdro­wia z dnia 20 lipca 2011 roku, zatrudnianie w placówkach medycznych (zarówno lecznictwa szpitalnego, jak i w opiece środowiskowej) pielęgniarek/położnych na stanowisku edukator ds. diabetologii oraz finansowanie usługi edukacyjnej jako odrębnego świadczenia kontraktowanego przez Narodowy Fundusz Zdrowia.

Dlaczego warto podjąć konkretne działania w kierunku poprawy dostępu do edukacji? Edukacja diabetologiczna osób z cukrzycą zwiększa ich wiedzę i kształtuje odpowiednią postawę wobec choroby oraz terapii. W dłuż­szej perspektywie redukuje ryzyko wystąpie­nia groźnych powikłań, poprawia jakość życia oraz daje szansę na normalne funkcjonowanie w społeczeństwie. Poprawa dostępności do edukacji diabetologicznej oraz świadomości choroby w społeczeństwie mogą nie tylko znacząco obniżyć liczbę hospitalizacji i wczesne wykrycie nowych zachorowań, lecz również zredukować koszty cukrzycy – przekonuje Alicja Szewczyk.

źródło: Janssen / PFED

Podziel się wiedzą!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *